یک روز سرد

کارم شده یک شاتل بین نشستن و اینجا اومدن ( شاتل یعنی رفت و آمد ) ظاهرا چیزهایی که بلدم دیگه به درد هیچکس نمیخوره و از حیز انتفاع بیرون اومدیم و دیگه کسی دوست نداره بهمون بگه جاج آقا و از این حرفها البته همون موقعش هم میدونستم که این حرفها را برای خودشون میگن و کمیت خودشون لنگه درست مثل کسانی که عربی بهشون درشش میدادم و بهم میگفتن استاد و من هیچ وقت قلقلکم نیومد و باد نکردم که بهم حاج آقا و استاد و از این حرفها میزنند چون میدونستم خودم باقی میمونم و خودم ... حالا هم فرقی نکرده من هستم و خودم و علمم منتهی باید برم با موتور کار کنم تا زندگیم بگذره اگرچه حوصله اش را ندارم اما توی خونه موندن هم سخته و نباید مرد بیکار باشه فقط نمیدونم چرا دیگه بهم زنگ نمیزنند انکار تقدیر اینجا هم نمیخاد برام کار بکنه و این اصلا خوشایند من نیست اگرچه کاری به خوش اومدن و نیومدن نداره میگن چند نفر را عزیز بدارید یکیش همونیه که عزیز بوده و حالا ذلیل شده یعنی موقعیتی داشته و حالا دیگه عزت نداره